Już wychodzisz?
Jest późno. Przenocuj u nas.
Nie. Przykro mi. Muszę przeczytać parę rzeczy.
Muszę iść.
Synu!
Wróć do nas.
Wiem, że chcesz być samodzielny i spełnić marzenia.
Chcę, żebyśmy byli razem i dbali o siebie nawzajem.
To wszystko, co chcę.
To, co robisz, uderza też w Hani.
Ona myśli, że to wszystko przez nią.
Dlatego jest przy tobie taka nieśmiała.
Traktuj ją lepiej i bądź dla niej łagodniejszy.
To moje życie i pozwól mi o nim decydować.
Ależ, Seungjo...
Wyprowadziłem się, bo nie mogłem decydować.
Zaprosiłaś tu Hani i jej ojca, nie pytając mnie o zdanie.
Dlatego, mamo, rób, co chcesz.
Jak śmiesz!
Przykro mi, muszę iść.
Smacznego!
Dziękujemy, panie Oh!
Egzema!
Co ci się stało w rękę?
Egzema!
Myjąc głowę 50 osobom dziennie, nietrudno coś takiego złapać.
Boli?
Pewnie! Boli i swędzi! Umieram!
Ale... to i tak dużo lepsze niż wkuwanie do egzaminów.
Jestem szczęśliwa.
I jak smakuje?
Pyszności. Naprawdę.
- Tato. - Tak?
Nie widzę Jungu.
Zajęty jest gotowaniem.
Poprosił mnie, żebym posłał go po zakupy.
To do niego niepodobne!
Bardzo się zmienił od czasów liceum.
- Dostałyście wiadomość? - Jaką?
- O spotkaniu absolwentów. - Spotkaniu?
Tak. Trzeba włożyć szkolny mundurek.
Słyszałam.
Boję się, że się w niego nie zmieszczę.
Nie wiem, kto to wymyślił, ale to genialne.
Szkolny mundurek przywraca wspomnienia. Seungjo super w nim wyglądał.
Zwłaszcza w zimowym.
Dość o Seungjo!
- Słyszałeś? - O czym?
O spotkaniu naszego liceum. Trzeba włożyć mundurki. Fajnie!
Czyj to pomysł? Durny.
Słyszałem, nie jestem zainteresowany.
Ale...
Już ekscytuję się na myśl o spotkaniu dawnych kolegów.
Nie chcesz wiedzieć, co u nich?
Idź, ja nie mam ochoty.
Wstręciuch. Nigdy nie wiem, co mu chodzi po głowie.
Powiedział, że nie idzie?
Tak. I że to głupota.
Co z nim?
Tęsknię za czasami, gdy byliśmy młodzi i niewinni.
Raz miałam randkę w ciemno w barze.
Dopóki nie zjadłam swojego tteokbokki , chłopak słowem się nie odezwał.
Pytam: „Chcesz trochę?”, a on: „Tak”.
I wlał sobie wodę prosto do gardła, aż się zakrztusił.
Zdradzałaś tatę w liceum?
Mówię właśnie o twoim tacie, licealiście Suchangu Baeku.
Był wtedy bardzo przystojny.
Nigdy nie zapomnę,
jak Seungjo w dniu rozdania świadectw wygłaszał mowę.
Baw się życiem i dawaj radość innym. Tak żyjmy.
Bawcie się dobrze,
dokądkolwiek zmierzacie.
Hani! Mam pomysł! Chyba wiem, jak ściągnąć Seungjo na zjazd!
Poważnie?
Co to za swąd?
I co ja teraz zrobię?
Co to?
No tak!
Ten liść sprowadził go do mnie we śnie.
Cóż...
Ale nie postawił mi jedynki.
Świetnie wyglądasz! Dokąd idziesz?
Ciekawa jestem, czy przyjdzie.
Hani!
Co tak długo?
Dzwoniłam, ale nie odbierałaś.
Pani Baek kazała mi zostawić telefon.
- Zostawić? - Po co?
Nie wiem. Powiedziała, że ma pomysł.
Ale nie wiem, jaki. Dziwnie się czuję w mundurku.
Dlaczego? To jak łamanie licealnych tabu. Dreszczyk i zabawa.
- Jakbyś wtedy nie łamała tabu. - W mundurku nie mogłam.
A co z Jungu?
Nie mógł przyjść. Pracuje na jakiejś imprezie zamkniętej.
Zostanie szefem kuchni, prawda?
Tak.
Chyba...
Seungjo też nie przyszedł.
Zastanawiałam się, kiedy zaczniesz gadać o Seungjo.
Jest tutaj. Bez mundurka. W zwykłym stroju.
Gdzie? Tylko się z nim przywitam i wrócę.
Tylko się przywitasz?
Myślałam, że nie przyjdziesz.
Czemu nie wzięłaś telefonu?
Bo...
Mama kazała mi dać ci klucze do domu.
Musiała pójść do babci, a swoje zostawiłaś. Dlatego przyszedłem.
Nie mówiła...
Przepraszam, że musiałeś tu przychodzić.
Dzięki. Gdyby nie ty, nie dostałabym się do domu.
Skoro tu jesteś, nie przywitasz się z innymi?
Nie.
Seungjo, to ty!
Siadaj. Minął kawał czasu.
Rzeczywiście.
- Seungjo! Co u ciebie? - Dobrze.
Trzeba było iść z nami na Taesan. Byłoby super.
Czy to nie Hani tam siedzi? Jest twoją dziewczyną?
Dopięła swego! Zakochana jest w tobie po uszy.
Przynajmniej zmusiła cię, byście chodzili razem do Parang.
Jaką dziewczyną? Związek to strata czasu.
No tak, czego się można spodziewać po kolesiu z sercem jak kamień?
Zresztą to Hani Oh, Teletubiś z klasy 7.
Co chcesz studiować?
Nie wiem.
Nie zdecydowałeś jeszcze, co chcesz robić?
Jeszcze nie.
Możesz pracować w firmie taty. W przyszłości
zostaniesz prezesem.
Uwaga, wszyscy!
Przed nami niezależna, popularna kapela z Hongdae! Annyeong Bada!
Serce wali mi jak oszalałe.
Czuję się, jakbym o tobie śnił po trochu.
Budzę się,
lecz mam wrażenie,
jakbym nadal śnił.
Już czas przywyknąć, że jesteś przy mnie.
Ale nie wiem, dlaczego nadal śnię.
Dziś,
tylko dziś,
chcę być
twoją miłością.
i zaśpiewam ci piosenkę o tym,
że tylko z tobą chcę być,
że chcę być całowany tylko przez ciebie.
Tylko z tobą chcę być.
Chcę być całowany tylko przez ciebie.
Czemu się nie cieszył, że spotkał kumpli, tylko wyszedł bez słowa?
Seungjo, wiesz co?
Mam nadzieję, że przejmiesz moją firmę.
Zarządzania nauczysz się ode mnie. A potem...
możesz ją rozwijać i w końcu przejąć.
Jeśli chcesz, możesz zostać lekarzem.
Będziesz leczył dzieci na całym świecie.
To też będzie satysfakcjonujące, nie uważasz?
Zostawiłeś kurtkę.
Dziękuję.
Mogę usiąść?
Jeśli chcesz.
Dzięki.
Coś cię gryzie?
Powiedz. Wiesz, co mówią.
Radość jest podwójna, zaś smutek mniejszy, gdy się nimi podzielić.
Pomogę ci.
Gdy jest mi smutno lub gdy jestem szczęśliwa,
zwierzam się Minie i Juri. To sprawia, że czuję się dużo lepiej.
Ale...
Kłopot w tym, że czasami mówię im trochę za dużo.
Chcę iść na medycynę.
Zapiszę się na kurs.
Nie wiem, czy to dla mnie dobre czy nie,
lecz pierwszy raz czymś się zainteresowałem.
Seungjo.
Nie mów o tym nikomu. Zwłaszcza moim rodzicom.
I ani słowa koleżankom. Zrozumiałaś?
Bez obaw. Po co miałabym o tym rozgadywać?
A niech to! Mamy wspólną tajemnicę!
- Tato! - Jesteś!
Coś się stało?
Zawsze, gdy przychodziłaś, wybiegał i mówił: „Moja Hani!”.
Zmienił się, wiesz?
Jungu?
Co on robi?
Zajrzyj do kuchni.
Od dziś oficjalnie serwowane jest jego danie.
Naprawdę? Już?
Też jest szefem kuchni?
Aby dobrze obsługiwać klientów, potrzeba kilku lat nauki.
Racja.
Pozory często mylą.
Ma zręczne dłonie i dobry smak.
I ciężko pracuje.
Zawsze uważałam, że zachowuje się jak głupek.
Teraz wygląda dojrzale.
Naprawdę bardzo ciężko pracuje.
Jeszcze za wcześnie, ale pozwoliłem mu przygotować danie
i jest niezły. Chce, żebyś spróbowała pierwsza.
Czyż to nie miłe z jego strony?
Nigdy nie widziałam go tak ciężko pracującego.
Nawet mnie nie zauważył.
Proszę.
Smacznie wygląda.
Hani, spróbuj tych racuszków.
Dziękuję.
I jak?
Wyśmienite! Pyszności!
Nie bujasz?
Świetne! Prawdziwy szef kuchni!
Hani, posłuchaj...
Kiedy robię to danie, zawsze tobie chcę je dać najpierw.
Zaczekaj. Mam jeszcze coś.
Spróbuj tych trójkolorowych knedli.
Zielone, żółte i czerwone knedle
z pikantnym makaronem. Specjalnie dla ciebie.
Jungu!
Nie śpiesz się, spróbuj wszystkiego.
Czekaj! Mam jeszcze coś!
Dziś ujrzałam w Jungu nowego człowieka.
Kiedyś go ignorowałam.
Przepraszam cię, Jungu.
Moi drodzy członkowie Top Spin!
Jestem wielce podekscytowany, bo mam dla was wspaniałą wiadomość.
W przyszłym tygodniu przypada 10. rocznica założenia naszego klubu.
Dlatego zorganizujemy wielką imprezę
dla nas i byłych członków.
Czyż nie rozpiera was duma?
Jest święto. Hera nie przyjdzie.
Ale mogę tanio wynająć kort.
Kapitanie And, byli członkowie? Ja bym nie przyszedł.
Zatem nie powinniśmy ich zapraszać?
Wiesz, kapitanie, jeśli przyjdzie Seungjo, Hera też się zjawi.
No jasne. Nic dziwnego, że jesteś kapitanem.
Seungjo i Hera, no tak. Poproszę Hani o pomoc.
To wydział medycyny, na który chce zdawać Seungjo.
Ponoć jest tu bardzo dużo nauki.
Czy trudniej będzie się z nim widywać? Aż strach pomyśleć.
Cześć, Hani. Szukałem cię.
Kyungsu, co tu robisz?
A ty? Co robisz na wydziale medycyny? Ja cię tylko szukałem.
Przyszłam tu, bo Seungjo...
Seungjo? Co z nim?
Po co mnie szukałeś?
W przyszłym tygodniu jest 10. rocznica naszego klubu Top Spin.
Z tej okazji planuję ogromną imprezę.
Imprezę? Co to ma wspólnego ze mną?
Rzecz w tym...
że koniecznie musi przyjść Seungjo, inaczej będzie źle.
Kyungsu. Chcesz użyć mojego Seungjo jako przynęty na Herę?
Przestałbyś kombinować.
Wiem, ale tylko tyle mogę zrobić. Nie będę miał innej okazji.
Bardzo potrzebuję Seungjo. Proszę, pogadaj z nim.
O wilku mowa!
Rzeczywiście, to on.
Hani, to moja ostania szansa. Załatw to, proszę.
Idź, pogadaj z nim.
Znów mnie śledziłaś?
Nie.
Hani!
Zawsze chciałam przyjść na wydział medycyny.
A ty tu będziesz studiował. To niesamowite.
Wszyscy uczący się tu będą lekarzami.
Nie. Nie wszystkim się uda.
Racja. Po co tu przyszedłeś? Jeszcze nie złożyłeś dokumentów.
Na spotkanie z profesorem.
Nasi ojcowie poszli dziś na badania lekarskie.
Ciekawe, jak im poszły.
Może zajrzysz ze mną do domu?
Ciekawe, jaki prezent przyniosą.
Prezent?
Tort? Dziś są czyjeś urodziny?
Głupia! Mówię o chorobie.
Ja też chcę kawę!
Wiesz, że ci nie wolno.
Mam dość szpitala, męczy mnie.
Jak badania? Co powiedzieli?
- Tu są wyniki. - Pokaż.
Co to za żargon?
Zastrzyk dopaminy.
Tętno...
To elektrokardiogram.
Badanie na zawał mięśnia sercowego lub dusznicę bolesną. Pokaż.
Masz wysokie ciśnienie krwi.
Serce jest lekko obrzmiałe. EKG nie jest najlepsze.
Wysoki poziom cholesterolu we krwi.
Musisz bardzo dbać o zdrowie.
Lekarz powiedział mi to samo.
Naprawdę musisz o siebie dbać. Ze względu na rodzinę.
Seungjo! Skąd tyle wiesz? Jakbyś mówił w obcym języku.
Seungjo też może być lekarzem! Jest geniuszem!
Od teraz masz szlaban na słodycze i tłuszcz.
To co będę jadł?
Czekasz na kogoś?
Chcesz usiąść?
Jest impreza z okazji 10. rocznicy.
Przyjdziesz?
Dlaczego pytasz?
Bo dotyczy naszego klubu. Będą też byli członkowie.
Im więcej ludzi, tym weselej, wiesz?
Bez powodu będą ględzić o bzdetach. Mnie to nie kręci.
Możecie się zabawić we dwoje.
Jeszcze coś?
Zastanawiałam się...
Nad przyjęciem? O co chodzi?
Rzecz w tym...
Zdecydowałaś się już na kierunek studiów?
- Dlaczego myślisz, że ci powiem? - Bo...
Możesz zdawać, gdzie chcesz i się dostać, prawda?
No i?
No i...
Zastanawiałam się, czy wybierzesz to, co Seungjo.
Aleś ty głupia. Skąd ci to przyszło do głowy?
Myślisz, że dla ukochanego zmienia się życie?
To prawda, lubię Seungjo,
ale nie ma to wpływu na wybór moich studiów.
Ja...
Wybiorę to, co lubię.
To moje życie.
Bycie w związku to nie tylko latanie za nim.
Rozumiesz, mała? Ja, dorosła kobieta, będę już szła.
Ciągle ze mnie kpi.
Muszę przyznać, że myśli jak dorosła kobieta.
I jest fajna.
Co ci jest?
Co robisz?
Jeśli dokądś się śpieszysz, jedź. Albo usiądź.
Jungu ciężko pracuje, by zostać szefem kuchni.
Hera wydaje się pewna tego, co robi.
Juri i Mina,
a także Eunjo,
planują swoją przyszłość.
A ty nie wiesz, co robić, prawda?
To się ciesz! Chciałbym być taki beztroski.
Ja też mam marzenie.
Ale...
Jakie?
By ze mną być?
Opowiedz mi o swoim marzeniu. Posłucham.
No, dobrze.
Jesteś lekarzem w miasteczku,
a ja - twoją asystentką.
Szpital ciągle jest pełny, bo jesteś sławny.
Ale nie jest wielki. A ja pomagam ci, jak mogę.
Gdybyś został pilotem,
ja byłabym stewardessą.
Gdybyś został golfistą, nosiłabym ci kije.
Widzisz, jakie proste mam marzenie,
a do tego jestem zafiksowana.
Wszystko sprowadza się do ciebie, Seungjo.
W moim świecie nie ma „ja”, cały obraca się wokół ciebie.
Twierdzisz, że jest proste.
Zdawanie na medycynę
nie było łatwą decyzją.
W każdym razie, to dobrze,
że to tylko marzenie. Jak twoje.
Zatem...
Moje marzenie jest nierealne?
Myślisz, że możesz być moją pielęgniarką?
Marzenia mogą zdawać się niemożliwe, ale dopóki próbujesz jest ziścić...
warto.
OJCIEC
Usiądź, porozmawiamy.
Dzwonił do mnie profesor medycyny z twojej szkoły.
W sprawie?
To prawda, że chcesz studiować medycynę?
Tak, w przyszłym semestrze zapiszę się na kursy.
Co takiego?
Jak mogłeś nie porozmawiać ze mną o swojej przyszłości?
Zlekceważyć mnie!
Wściekł się.
Dużo myślałem o tym, co mówiłeś.
Lecz ty i tata Hani robicie to, co kochacie.
Próbowałem znaleźć coś dla siebie.
Seungjo, moim marzeniem jest...
Postanowiłem zostać lekarzem.
Nie ma o czym rozmawiać.
Nie przejmę twojej firmy.
Seungjo, ty... Naprawdę!
Ojcze!
Kochanie!
Tato!
Co ci jest? Boli cię?
Kochanie, wstań!
Nie jest w stanie krytycznym, ale nie ma jeszcze wyników.
Co było przyczyną?
Dusznica bolesna.
Dusznica bolesna?
Musiał czuć w piersiach ból lub coś nieprzyjemnego.
Na pewno, i sądzę, że to ukrywał.
Ostatnio zbyt dużo pracował i martwił się o firmę.
Potrzebuje odpoczynku i spokoju. Zostanie tu na jakiś czas.
Pracują tu dobrzy lekarze.
Musiał straszliwie cierpieć, a słowa nawet nie powiedział!
Cały czas się uśmiechał, więc nie zauważyłem.
Pani Baek!
Mamo!
Pójdę do domu. Eunjo został sam.
Dobrze. Dziękuję, skarbie.
Też odpocznij. Boję się, że też zachorujesz.
Hani.
Seungjo, idź z nią.
Dasz sobie radę?
Oczywiście.
Dobrze, jutro po ciebie przyjdę.
Nie zjesz z nami obiadu?
Nie, idźcie.
Powinieneś zjeść coś porządnego.
Hera.
Cześć, Kyungsu.
- Dlaczego nie było cię na imprezie? - Nie mówiłam, że przyjdę.
No tak, racja.
Słyszałam, że byłeś tylko ty i kapitan.
Nikt inny.
To prawda.
Ponoć masz z tego powodu kłopoty finansowe.
Mimo, że mnie nie było, dołożę się.
Weź.
Dzięki.
To twój obiad?
Chodź, ja stawiam.
Nie trzeba.
Uwielbiam hot dogi. Szaleję za nimi.
Zwłaszcza za takim, z wołowiną.
Smakuje wyśmienicie i jest bardzo sycący.
Poważnie?
Jak chcesz.
To nie zawał serca?
Nic w tym rodzaju
ale może przejść w zawał, gdy będzie się przemęczał.
Jeśli do tego dojdzie, trzeba będzie operować.
Ominiecie zwężone naczynia i wszczepicie żyłę.
Właśnie tak. Dobry pomysł.
Sam unikałbym takiej operacji, dopóki to możliwe.
Miejmy nadzieję, że leki wystarczą.
Zgoda.
Jesteś?
- Kto to? - Naczelny dyrektor firmy taty.
Musi wypoczywać w spokoju. Żadnych odwiedzin.
To bardzo ważne.
Najważniejszy teraz jest odpoczynek.
Znasz go, martwi się, gdy sam nie podejmie decyzji.
Nie może sam wszystkiego robić. Dlatego serce mu siada.
Panie Baek!
- Kochanie, co ci jest? - Ojcze!
ZAKAZ ODWIEDZIN
Mogło być znacznie gorzej.
Niebawem miał wydać nową grę,
ale leży w szpitalu.
Twórca uciekł z grą,
nad którą pracowali.
Nie można go znaleźć. To nim wstrząsnęło.
Co teraz zrobimy?
Leży w łóżku...
a firma się rozpada.
Zobaczę, co mogę zrobić.
Seungjo!
Mimo że jestem młody i niedoświadczony.
Pomogę mu, zanim nie stanie na nogi.
Dziękuję!
Seungjo jedzie do firmy?
Tak! Gdy Suchang to usłyszał, bardzo się ucieszył.
Uspokoił się i czuje się dużo lepiej.
To wspaniale!
Seungjo powiedział, że też wraca!
Spełnia życzenie taty.
Nieszczęście okazało się błogosławieństwem.
Hani, pójdę odwiedzić Suchanga.
Ale...
Poradzisz sobie sama?
Pewnie. O nic się nie martw.
Doskonale, ty tu dowodzisz.
Hani!
W domu nikogo nie ma. Możesz mieć Seungjo tylko dla siebie.
Jak po ślubie.
Witam.
Wstawaj.
Zastępca pana Baeka, który leży w szpitalu. Przywitajcie się.
Dzień dobry.
W firmie robiącej gry zawsze tak jest.
Rozumiem.
Nie jest tak źle.
Niech pan wejdzie. Tędy, proszę.
Wstawaj!
Widziałaś jego uśmiech? Jest boski!
Ponoć ma 200 punktów IQ.
Kurde! Nie zwolni nas z powodu wieku?
Zacznij szukać roboty.
To nasze bieżące projekty i dane do nowej gry.
Proszę to przejrzeć
i spotkamy się o 11:00.
Dużo tego.
Przejrzę jak najszybciej.
Świetnie.
Przepraszam. Proszę mi mówić Seungjo, gdy jesteśmy sami.
Nie mogę.
Ma pan przecież zastąpić pana Baeka. Przepraszam.
Szefie, mówił o zwolnieniach?
- Ma dziewczynę? - Nie pozwalnia nas?
Da radę?
Zajmijcie się swoimi sprawami!
Wracać do pracy!
Skończył pan już czytać dokumenty?
Czy to porównanie rok do roku?
- Tak. - Sprzedaż drastycznie spadła.
Sądzę, że to z powodu gier z importu.
Oznacza to, że jesteśmy na skraju bankructwa.
Do tego straciliśmy grę, która miała być niebawem wydana.
Tak. Jeśli tak dalej będzie, dopadnie nas kryzys.
Możemy się połączyć z inną firmą,
jeśli nie znajdziemy głównego sponsora.
Przepraszam, że czekasz, już kończę.
Lepiej by było coś zamówić.
O czym ty mówisz?
Jedzenie na wynos jest bardzo kaloryczne.
Sam tłuszcz, sól i mało jarzyn.
Przypala ci się!
Nie myśl, że wszystko wiesz,
tylko naucz się gotować.
A niech to!
Co znowu? Pochorujemy się?
To Seungjo!
Witaj w domu!
Musisz być wykończony. Zjesz czy weźmiesz prysznic?
Co ty wyprawiasz?
Wezmę torbę i kurtkę.
Po co?
Jak to po co? Zgrywa żonę.
Jakbym śmiała tak myśleć,
skoro twój tata jest w szpitalu? To nie w porządku.
Niegrzeczna dziewczyna.
Ogarnij się, a ja nakryję do stołu.
Dziś mamy duszone taro,
grillowaną makrelę i zupę miso.
Eunjo, wcinaj.
Mówiłeś, że jesteś głodny.
Przesolone. To morska woda!
Seungjo, lepiej nie jedz. Ohyda.
Co to za dźwięk?
Taro.
Nie powinno wydawać takiego odgłosu.
Jest nieugotowane! Wypluj!
Nie zmuszaj się.
Jejciu! Brzuch cię rozboli!
Eunjo, nie marudź, tylko jedz!
To coś?
Co?
Szturchaj pałeczkami i zjadaj te dogotowane.
Seungjo nie narzekał na kolację,
która była kompletną katastrofą,
ale dla mnie zjadł wszystko.
Cześć, Hani.
Hani dzwoni?
Zestaw obiadowy?
Po co go pakujesz?
Pakuje zestaw obiadowy? Pomoczy sobie ręce.
Moczysz... Rozmawiam...
Dobrze.
Rozumiem.
Dla Seungjo i Eunjo.
Co? Sajgonki?
Sajgonki? Nie wychodzą ci?
Moja Hani pakuje obiad dla Seungjo.
Wcześnie wychodzisz.
Wziąłeś chusteczkę? A portfel?
Wszystko mam.
Proszę.
Co to?
Twój obiad, jak widzisz.
Zjem w restauracji, zatrzymaj go dla siebie.
Nie jedz w takich miejscach.
Przygotowałam go dziś rano.
Sajgonki to danie główne. Będziesz zaskoczony.
Do zobaczenia w domu!
Powiedziałam to.
„Pa, kochanie”. To chcesz powiedzieć.
Wcale nie, bo twój tata jest w szpitalu. To zły pomysł.
Wychodzę, świeżo poślubiona pani Baek.
O czym ten dzieciak mówi? Miłego dnia w szkole!
Hani!
Chodź tu na chwilę.
Muszę lecieć!
Na chwilę!
To prawda, że tata Seungjo jest w szpitalu?
Tak.
Ale odwiedziny są zakazane. Nie zobaczysz się z nim.
Jak radzi sobie Seungjo?
Jego też nie można odwiedzać?
Pracuje w firmie taty.
To dlatego go nie widuję.
Dzięki.
Proszę!
Je pan obiad.
Tak. Zjesz ze mną?
Nie, dziękuję.
Proszę, panie Baek. Widzę, że domowy.
Przygotowała go dziewczyna?
Tak...
Wrócę, jak skończy pan jeść.
Specjalna dostawa dla Seungjo Baeka! Specjalny zestaw unagi !
Nie jedz tego!
Nie rusz tego obiadu!
Jungu Bong, co tu robisz?
Nie pozwolę ci zjeść domowego obiadu Hani!
Zamiast tego, zjedz to.
Grillowanego węgorza?
Od teraz będę tu wpadał po swój obiad od Hani.
Jasne? Nie waż się tykać zestawu.
Jest cały mój.
W sumie to ci dziękuję.
Nie jest zatruty?
Będę szefem kuchni, nie bawię się jedzeniem!
Dzięki.
Zjedz wszystko, nie tylko węgorza.
Zobaczmy...
Nieźle wygląda!
Czy serce Hani należy do Seungjo?
To serduszko łamie mi serce.
Ale zrobiła je ona, a mnie to pasuje.
No, dobrze...
Moja Hani, dziękuję ci.
Hani, musisz nienawidzić Seungjo.
Tym nikogo nie można karmić.
Ale przygotowała to moja Hani. Zjem wszystko.
O nie! Nie mogę!
Co tu robisz tak późno?
Myślę.
Coś się stało?
Coś cię trapi?
Mogę coś zrobić?
Chyba nie.
Pójdę do siebie.
Z tatą jest źle.
Może mieć operację.
Operację serca?
Brzmi to bardzo poważnie.
Chyba na razie będę musiał poprowadzić firmę.
Dla taty to za wiele, może tego nie znieść.
Ale wtedy...
Co z medycyną?
- Nie jest ważna. - Owszem, jest.
To tego chciałeś przede wszystkim. To twoje marzenie.
To było chwilowe marzenie. Byłem jedynie ciekawy.
Może potem się tym znudzę,
kto wie?
A w firmie? Jest fajnie?
- Nie. - To nie w porządku.
Sam mówiłeś, żeby cieszyć się życiem. Na rozdaniu świadectw.
Ja się nim nie cieszę.
Jeśli przejmę firmę, tata będzie szczęśliwy.
To chyba połowa sukcesu.
Mimo że nie jest to zabawne, mogę dawać radość innym.
Seungjo!
Co poczniesz?
To prawda, co zrobił Seungjo Baek?
Chyba tak. Podobno był u dziekana.
Ponoć Seungjo obejmuje w firmie miejsce po tacie.
No, cóż.
Wiedziałam, że to zrobi.
Stan jego taty się nie poprawia.
Skąd to wiesz?
Dziwi cię to? Czy to nie oczywiste?
Zrozumiesz, jeśli użyjesz niewielkiej cząstki mózgu.
Pojmiesz, co Seungjo teraz czuje.
Dlatego wziął urlop dziekański.
Rozumiem to.
Co takiego rozumiesz?
Znajdę sposób, żeby mu pomóc.
Niby jak?
Hani Oh!
Co robisz dla niego, kiedy jest w takiej rozterce?
Łazisz za nim i nękasz go.
Albo płaczesz i pocieszasz go, mówiąc:
„Będzie dobrze”. Jeśli tylko tyle,
to lepiej nic nie rób.
To jedyne,
co możesz zrobić dla Seungjo.
Pa.
Żyjemy w XXI wieku.
Gry 2D wydają się przestarzałe.
Nasze gry nie są już interesujące.
Wydają się naciągane, a nawet nudne.
Przekujmy więc tę słabość w zaletę.
Jeśli zastosujemy lepszą grafikę,
stworzymy zaawansowane obrazy 3D.
Świetna myśl! Naprawdę ma pan IQ 200!
Nieprawda.
Ograniczają was przyzwyczajenia. Musicie wyjść poza konwencję.
Mózgi wam pordzewiały od nieużywania.
Najpierw wymyślmy tytuł.
Pordzewiały?
Rusty?
Rusty? Brzmi nieźle.
Widzicie?
Musimy maksymalnie podkręcić akcję i umiejętności bohatera.
I uwydatnić to podczas promocji.
Racja, to jest główny bohater.
- A to? - Owszem, niezłe.
Wszystko w porządku?
Nie ma się czym martwić. Przyszłam tylko po ubrania.
No tak, a tak się...
Wiesz co?
Chcesz mi coś powiedzieć?
Tak. Mam do ciebie prośbę.
Prośbę?
Spóźnię się!
Dokąd tak pędzisz?
Możesz mnie podwieźć?
Dokąd?
Do firmy.
Do firmy? No co ty!?
Twój tata pozwolił mi popracować dorywczo.
Jestem do usług.
- Pan Kim, zastępca dyrektora. - Dzień dobry, Hani Oh.
Cześć.
Przywitajcie nową pracownicę.
Witam, jestem Hani Oh.
Proście mnie śmiało o wszystko!
Panie Baek, pan Yoon czeka.
To nasz główny sponsor.
Wiele o panu słyszałem od pańskiego ojca. Rozumiem, czemu tak pana chwalił.
Miło mi to słyszeć.
Jak on się czuje?
Nieco lepiej, uważam jednak, że potrzebuje jeszcze odpoczynku.
Chyba mogę mu pomóc.
Bardzo bym chciał.
Dobre.
Panie Yoon.
To plan naszej nowej gry.
Już czytałem. Tytuł brzmi Rusty ?
Tak.
Nowatorski i interesujący pomysł.
Dziękuję.
Pan Baek musi być dumny, że prowadzisz interes.
Rozwiniesz tę firmę.
Jak tylko opanujemy ten bałagan.
Przepraszam, że panowie czekali. Dwie kawy?
Tak. Dziękuję.
Ile masz teraz lat?
20.
Jesteś bardzo młody. Masz dziewczynę?
Nie.
Naprawdę? Musisz mieć powodzenie.
Tak, i to bardzo duże.
Ale nie interesuje się dziewczynami. Woli książki i muzykę klasyczną.
Bardzo dobrze gra w tenisa. Wygrał kilka turniejów.
Ma 200 punktów IQ. Wyśmienicie gotuje. Perfekcjonista we wszystkim.
Imponujące.
- Panno Oh. - Tak?
Skończyła pani?
Tak jest, panie Baek.
Dobry wieczór.
Przepraszam, możemy porozmawiać?
Pańskie ostatnie spotkanie z panem Yoonem to wielki sukces.
- Myślisz, że będą nas sponsorować? - Jest jeden problem.
Pan Yoon chyba bardzo pana polubił.
Powiedział mi, że ma wnuczkę.
Chce, żebym pana spytał, czy spotka się pan z nią.
Myśli, że ja i ona się pobierzemy?
Tak.
Powiedział, że jego wnuczka jest jedną z najpiękniejszych kobiet.
Dopóki firma jest w dołku, potrzebujemy pieniędzy Yoona.
Spytał mnie znienacka, nie wiedziałem, co powiedzieć.
Co mu odpowiedzieć?
Wcześnie wróciłeś.
Siatki.
Dziękuję.
Dziś zrobię bulgogi z dużą ilością czosnku!
Ostatnio wyglądasz na zmęczonego. Musisz się wzmocnić.
Wtedy firma się rozkręci, a kłopoty znikną!
Dziękuję.
Dziękuję!
Jesteś, Seungjo.
Cześć, Seungjo!
Gdybyś musiał wybierać,
kogo byś wybrał?
Nie sądzę,
żeby Seungjo się tym przejmował.